·        زبان فارسی

زبان فارسي قريب به يك هزار سال در شبه قاره از جمله پاكستان زبان رسمي كشور بوده است.تا اين كه انگليس ها در قرن هجدهم ميلادي با دستوري دولتي به رسميت آن خاتمه دادند و زبان انگليسي را به جاي آن رايج كردند. در عين حال فارسي تا كنون از بين نرفته است و اقشار مختلف از ارباب علم و دانش و شعر و ادب آنرا فرا مي گيرند. در دانشكده ها و دانشگاهها ي مختلف تدريس مي شود و ديوان هاي فارسي همچنان چاپ مي شود. مجلات و كتب فارسي نيز توسط دولت و بخش خصوصي چاپ مي شود. فارسي گويان و فارسي زبانان در ايالتهاي مختلف  در اين كشور به فارسي شعر مي سرايند و اساتيد زبان فارسي به تدريس و تحرير ادامه مي دهند. نسخه هاي خطي فارسي در كليه مناطق، در موزه ها، كتابخانه هاي دولتي و خصوصي نگهداري مي شود.

60 تا 70 % اشعارعلامه اقبال لاهوري، شاعر ملي پاكستان به زبان فارسي است.همچنين 60 تا 70 % كلمات و واژه هاي زبان اردو، فارسي است.

·        آثار باستانی

كتيبه ها و سنگ نوشته هاي روي مقابر، منابر ، مساجد و خانقاه ها و ساختمانهاي باستاني از جمله مقابر گورستان مكلي-  يكي از قديم ترين گورستان هاي ايالت بلوچستان- همه به زبان فارسي است كه شاهدي زنده از روابط فرهنگي دو كشور است و تاريخ مشترك را حكايت مي كند.

·        رسم الخط

‍رسم الخط اردو و فارسي و نستعليق بين اين دو زبان، مشترك است كه اين دليل روشن بر اشتراكات دو جانبه فرهنگي ميباشد.

·        اسطوره ها و داستانها

برخي از داستانهاي هندي مثل كليه و دمنه به فارسي برگردانده شده كه امروزه در فرهنگ هر دو كشور رايج است.

·        لباس

لباس پاكستاني شبيه لباس اكراد و لباس ايرانيان قديم زمان قاجار و صفوي مي باشد. كلاه هاي قراقل كه چندي پيش در پاكستان خيلي محبوبيت داشت و اكنون هم جزء لباس ملي است در ايران نيز زماني رايج بود.

·        غذا

غذا هاي مختلف از جمله :

چلوكباب ، خورشت ، آبگوشت ، يخني ، آش ، جگربيان پنيره ، نان، سالاد، قهوه و چاي سبز، بين دو كشور مشترك است.

·        نوروز

برگزاري نوروز در بين شيعيان پاكستان مرسوم است ولي فرقش در اين است كه فقط يك روزه است و مرور زمان از شدت و هيجان آن كاسته است. برخي از خانواده ها انداختن سفره هفت سين و گل سرخ هنگام تحويل سال و پوشيدن لباس نو و دادن هديه به فرزندان و اقوام را جزء سنت هاي خود مي دانند.

·        محرم

راه پيمايي هاي عزا ، سينه زني ، علم و تعزيه، مشابه ايران است. مجالس و محافل عزاي حسيني و روضه خواني ها در مناطق مختلف برگزار مي شود. نذر و نياز و صدقات در اين روزها داده مي شود.

·        عید فطر و قربان

برگزاري اين دو عيد همانند ايران است كه نماز عيد مي خوانند و فطريه مي دهند و به ملاقات خويشاوندان و فاميل و دوستان مي شتابند و با شيريني و حلوا و ميوه هاي مختلف پذيرايي مي كنند. لباسهاي نو مي پوشند و با يكديگر مصافحه مي كنند.

·        مشاهیر عرفان و دین

عرفا و بزرگان دين كه از ايران به هند هجرت نمودند نيز در ترويج فرهنگ ايراني در شبه قاره مخصوصاً كشمير، پنجاب، ايالت سرحد و سند خيلي سهيم بوده اند.مهم ترين اين عرفا و بزرگان حضرت مير سيد علي همداني، خواجه معين الدين اجميري چشتي، حضرت شاه شمس تبريز، حضرت عثمان علي هجويري معروف به داتا گنج بخش وحضرت لال شهباز قلندر هستند.اينها از راه شريعت و طريقت به مردم اين منطقه خدمت كردند و هم اسلام و هم فرهنگ اسلام و زبان فارسي را ترويج نمودند. كتب و ديوان هاي برخي از اين بزرگان تاكنون سبب رشد و هدايت خلايق شده است و آثار گران مايه شان موجب رستگاري  مسلمانان اين منطقه است.